Po zmianie ustroju odżyło wiele instytucji, rozpoczynając działalność z „nową energią”. 23 maja 1992 roku w Domu Działkowca odbyło się spotkanie mające na celu przywrócenie pamięci o początkach ogrodów działkowych w Zbąszynku. Wzięli w nim udział przedstawiciele ówczesnego zarządu: Stanisław Wilczak (prezes) Jan Mazur (V-ce prezes), Czesław Dylewski (skarbnik) i Walerian Furman (Przewodniczący Komisji Rewizyjnej) oraz goście: Konstanty Szlegiel, Bronisław Czekała, Mieczysław Paszak, Stanisław Lewandowski^[1]. W tym czasie cała powierzchnia ogrodu liczyła 20,78 ha, w tym na uprawy przeznaczono 19 ha, pozostały obszar do drogi. Teren podzielono na 594 działki o powierzchni 300 i 400 m².^[2]

W czerwcu 1993 roku wykopano studnię głębinową o wydajności 57m/h i ciśnieniu 5 atm, dodatkowo wykopano miejsce pod dwa zbiorniki wodne o pojemności 500 m³ każdy^[3]. Nowe ujęcie doprowadziło wodę na ogródki 5 sierpnia 1993 r. W tym samym roku do Domu Działkowca doprowadzono gaz, umożliwiając korzystanie z kuchenki, poprawiając warunki bytowe korzystających.

Warto dodać, że w roku 1995, działka prowadzona przez Jana Mazura uzyskała tytuł najlepszej w Polsce^[4]. W 1996 roku zmienił się nieco skład zarządu. Przewodniczącym pozostał Stanisław Wilczak, jego zastępcą wybrano Franciszka Stefańskiego, sekretarzem została Józefa Kwaśna, skarbnikiem Henryk Stanko, gospodarzem ogrodu Zbigniew Panek a księgową Henryka Cieślik^[5].

[1] AUMZ, Kronika Pracowniczych Ogródków Działkowych „Kolejarz” w Zbąszynku, cz. I, s. 1.

[2] AUMZ, Kronika Pracowniczych Ogródków Działkowych „Kolejarz” w Zbąszynku, cz. I, s. 29.

[3] AUMZ, Kronika Pracowniczych Ogródków Działkowych „Kolejarz” w Zbąszynku, cz. I, s. 68.

[4] AUMZ, Kronika Pracowniczych Ogródków Działkowych „Kolejarz” w Zbąszynku, cz. II, s. 10.

[5] AUMZ, Kronika Pracowniczych Ogródków Działkowych „Kolejarz” w Zbąszynku, cz. II, s. 68.

(Monografia Zbąszynka)