W latach 1974-1984 szkoła nosiła nazwę Zbiorcza Szkoła Gminna, a jej dyrektorem był Henryk Kasperczak, który przejął funkcję 1 września 1973 roku ^[1]. W 30 rocznicę powstania szkoły w dniu 24 maja 1975 r. uroczyście nadano szkole imię II Armii Wojska Polskiego^[2].

W 1977 już ponad połowa dzieci w wieku 3-6 lat na terenie Gminy Zbąszynek objęta była opieką przedszkolną (57,5%). Poddane jej były wszystkie dzieci w wieku lat sześciu, uczęszczając do przedszkoli oraz ogniska przedszkolnego przy Zbiorczej Szkole Gminnej. Instytucje te nie były jednak wystarczające, biorąc pod uwagę rosnące zapotrzebowanie na miejsca opieki przedszkolnej. W Zbiorczej Szkole Gminnej prognozowano potrojenie liczby uczniów w ciągu kolejnych dwóch lat. Najwięcej środków w ramach wspierania oświaty przekazano na zakup pomocy pedagogicznych dla dzieci w klasach pierwszych, w związku ze zmianą programu. Uczniów, którzy tego wymagali, dowożono do szkół za pomocą przyczep traktorowych.  Ze zorganizowanego dożywiania w samej Zbiorczej Szkole Gminnej w bieżącym roku korzystało 180 uczniów. Największe trudności aprowizacyjne odnotowywały przedszkola, które dożywiając dzieci musiały szukać zaopatrzenia w ziemniaki, warzywa i mięso.

W 1981 roku ZSG liczyła 22 oddziały i 668 uczniów (w SP w Dąbrówce było 8 oddziałów, a w Kosieczynie 6)^[3]. Dzieci do Zbąszynka przywożono przyczepą traktorową, z Rogozińca 48 dzieci, a z Kręcka i Kosieczyna 20, dodatkowo wożono dzieci z Kręcka do Kosieczyna – 38.

Tamte czasy wspominają ówcześni uczniowie. W pamięci pana Zbigniewa Buśko przetrwał wyraźny obraz tamtych lat: „Mała szkoła to był barak, bez sali gimnastycznej. Zajęcia wychowania fizycznego odbywały się na korytarzu, a jak były dwie klasy, to jedna była na korytarzu a druga w klasie lub na dworze. Zresztą boisko też było podzielone: dla tych co grali w piłkę i tych co grali w klasy, gumę itp. No i był jeszcze pas dla „wtajemniczonych”, czyli tych którzy umieli chodzić po drzewach (ale tam trzeba było uważać, zęby nie zostać złapanym przez pilnującego nauczyciela)”^[4]. Przenosiny do dużej szkoły oznaczały nie tylko zmianę budynku, ale także zmiany stanu osobowego. „Przenosiny do dużej szkoły to była zmiana, bo dołączali do nas uczniowie z okolicznych wsi: Rogozińca i Kosieczyna. No i zawsze czkaliśmy, kiedy przyjedzie Bonanza. To był traktor z przyczepą, którym przywożono dzieci z okolicznych wsi do szkoły. Taki dzisiejszy gimbus. Najpierw przyczepę ciągnął traktor, a potem star tzw. osinobus. Całość była wypożyczana z kolei”^[5].

Pani Barbara Niemiec-Kromska wspomina także szkołę z sentymentem:

Pamiętam jeszcze starą szkołę, którą nazywaliśmy „barakiem” przy ul. Sportowej i łzy jakie miałam w oczach, kiedy ją burzono. To była mała, przytulna szkoła, do której zawsze chętnie uczęszczałam. W pamięci utkwiły mi akademie przygotowywane przez Panią Marię Śmierzchalską z okazji „Dnia Górnika”, a że mam na imię Basia to na „Barbórkę” brałam w nich udział we własnoręcznie robionej czapce górniczej z piórami. Z tych lat wspominam serdecznie moją wychowawczynię Panią Małgorzatę Gruchała, później Panią Stefanię Smoczyńską, Panią Ninę Cybulską-Freyer i wychowawcę Pana Stanisława Kowalczyka. Wszystkich moich nauczycieli, których nie sposób wymienić wspominam bardzo dobrze. W miejsce starej szkoły powstał nowoczesny jak na tamte lata budynek, ale ja już czekałam, kiedy pójdę do dużej szkoły przy ul. Plac Wolności. 

[1] Region Kozła wczoraj i dziś. Wiadomości o historii, kulturze i oświacie, red. K. Krzywak, [Dąbrówka Wielkopolska] 2019, s. 81; J. Ganecki, Rozwój oświaty w Zbąszynku – dzieje szkoły podstawowej, Szkice Nadobrzańskie nr 1(4), 1998, s. 32.

[2] Region Kozła wczoraj i dziś. Wiadomości o historii, kulturze i oświacie, red. K. Krzywak, [Dąbrówka Wielkopolska] 2019, s. 81; J. Ganecki, Rozwój oświaty w Zbąszynku – dzieje szkoły podstawowej, Szkice Nadobrzańskie nr 1(4), 1998, s. 33.

[3] APZG, Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Zbąszynku nr 89/2060, Protokoły z sesji MRN 1969, sygn. 18, H. Kasperczak, Sprawozdanie z wykonania planu społeczno-gospodarczego za rok 1981

[4] Wywiad przeprowadzony w dniu 7 grudnia 2022 roku.

[5] Tamże