15 kwietnia 1945 – uruchomiono Urząd Pocztowy w Zbąszynku.

Poczta Polska była zatem po PKP i MO pierwszym funkcjonującym urzędem w Zbąszynku. Z uwagi na straty wojenne poniesione w ludności, każdy przedwojenny specjalista była dla administracji na wagę złota. Większe ośrodki delegowały specjalistów do miejscowości, gdzie było na nich zapotrzebowanie. Tak do Zbąszynka z Nowego Tomyśla trafił Władysław Różański, mianowany na pierwszego naczelnika poczty. Zadanie, przed którym stanął nie było łatwe. Cała instalacja była całkowicie zniszczona przez wycofujących się Niemców. Na szczęście budynek nadawał się w pełni do użytkowania. 16 kwietnia 1945 r. zarejestrowano ręczną centralę telefoniczną na 20 abonentów, pod którą podpięte były 3 aparaty. Według kroniki pocztowej w 1945 roku: „Pod względem administracyjnym urząd tymczasowo przydzielono do obwodu Nowy Tomyśl. Na podstawie opinii Instytutu Zachodniego w Poznaniu ustalono nazwę miejscowości i urzędu na Zbąszyń Nowy, jako odpowiednik nazwy niemieckiej Neu Bentschen. Godziny urzędowe we wszystkich działach służby wprowadzono od 8 do 15”. Trzon pierwszego urzędu, oprócz kierownika, stanowili: Józef Stefaniak, Franciszek Lupa i Maksymilian Krüger. Wszyscy byli pocztowcami już w okresie międzywojennym.

Struktura organizacyjna, ustalona przez dyrekcję Okręgu Poczty i Telegrafów w Poznaniu w marcu 1946, zakładała zatrudnienie w Zbąszynku 1 naczelnika, 2 asystentów, 2 pocztylionów i 3 młodszych pocztylionów. Przedział wiekowy wynosił wówczas od 36 do 52 lat. Praca od początku była bardzo intensywna. Tylko w miesiącu styczniu 1946 roku nadano 2240 listów, 60 paczek i 167 przekazów pocztowych, a przyjęto 1840 listów. Zwiększyła się także liczba abonentów telefonicznych z 3 do 7.

Tego typu instytucje o strategicznym znaczeniu musiały być upolitycznione. W 1948 roku nowo mianowany naczelnik urzędu (poprzednik został przeniesiony do Zielonej Góry) Adolf Majchrowicz, założył Koło Miejskiego Stronnictwa Demokratycznego i został wybrany jego przewodniczącym. Skarbnikiem koła wybrano Heleną Kurzawę, a członkiem Zarządu Franciszka Jankowiaka. Ogółem do koła przystąpiło 10 pracowników urzędu. Z pozostałych członków 2 należało do PPR, 1 do Stronnictwa Ludowego a 2 było bezpartyjnych.^[1]

W kolejnych latach przystąpiono do powolnej modernizacji budynku. W 1948 roku przerobiono ogrzewanie na centralne ogrzewanie zasilane wodą (zrezygnowano z pieca ogrzewania parowego), a w 1960 roku zmieniono cały dach na budynku pocztowym^[2]. Po licznych drobnych i większych remontach urząd przetrwał we wspomnianym budynku do dnia dzisiejszego.[3]

[1] Archiwum Urzędu Miasta, Kronika pocztowa, s. 11.

[2] Tamże , s. 4.

[3] Naczelnikami Urzędu Pocztowego w kolejnych latach byli: 1947 – 1948 Władysław Różaliński; 1948 – 1949 Adolf Majchrowicz; 1949 – 1951; (imię nieznane autorom) Kowalski; 1951 – 1958 Tadeusz Tyliński; 1959 – 1976 Leon Puk; 1976 – 1980; Halina Olak; 1980 – 2001 Jan Skakuj; 2001 – 2021 Krystyna Kubicka; od 2021 – do dnia dzisiejszego Bożena Kostera

(Historia Zbąszynka, Zbąszynek 2025)